Do not go Gentle into that good night Dylan Thomas

  • Written by: Johan Atsma
  • Written on: 3 oktober 2016
Book cover
  • Dylan Thomas
  • poezie
  • Laugharne, Wales

We zijn op vakantie in Engeland. In Oxford bezoeken we ondermeer de Bodlean, de oudste engelstalige bibliotheek ter wereld. Mijn boekenhart gaat daar volledig open. We reizen door naar Wales. We zien vanuit onze lage auto vooral heggen. Vanuit Brecon Beacons, een natuurpark in het centrale deel van Wales rijden we nu richting de kust: Pembrokeshire national park.  We krijgen onderweg een enorme bak regen over ons heen en dat is geen genoegen als je in een kleine open tweezitter rijdt, de stemming is in mineur en ik twijfel zelfs of ik de omweg die we in ons hoofd hebben wel ga nemen. Het weer droogt op en we nemen de afslag. Gelukkig maar…

 

 

 

 

 

 

Want voor Locatielezen is er ginds een prachtige bestemming: Laugharne (spreek uit Laarne). Het ligt aan de zuidkust van Wales aan een baai. Dylan Thomas woonde daar de laatste paar jaar van zijn leven en is er begraven. Je kunt zijn huis bezoeken: kleine bordjes wijzen naar Dylan Thomas, the Boathouse. Niet te missen dus. Ook zijn graf is op loopafstand aan de rand van het kleine dorp. Zijn Collected Poems heb ik inmiddels in Hay on Wye gekocht en al lezend moet ik mezelf bekennen dat het me zwaar boven de pet gaat. Het engels is te moeilijk. Maar zijn beroemde gedicht naar aanleiding van de dood van zijn vader: ‘Do not go gentle into that good night’ , dat lukt me nog wel.

Ik vond een aantal jaar geleden een biografie over hem op een boekenmarkt en kocht het. Ik wist iets over zijn drankzuchtig bestaan en dus leek me een biografie wel interessant. Schrijvers en drank staat  al jaren garant voor mooie verhalen. Maar werk lezen van Dylan Thomas heb ik eigenlijk nooit gedaan, door de biografie wist ik van zijn dichtwerk en ook het beroemde hoorspel Under MilkWood kende ik van naam. “Do not go gentle…” wordt door Thomas zelf wonderschoon voorgedragen, te vinden op You tube.  Dus met enig gevoel voor romantiek de omweg naar Laugharne gekozen om het boathouse te bezoeken en om ook bij het graf dat prachtige gedicht over de dood te lezen.

Dylan Thomas maakte het zichzelf niet makkelijk, leefde in de emotie en dronk te veel. Als je zelf ook wel eens het drijfzand van zelfverwijt en onzekerheid betreed en twijfelt aan de zin van het bestaan, dan weten de woorden van Thomas je ten ene male toch te raken, ook al snap je dat moeilijke engels van zijn gedichten bij lange na niet. De woorden raken mij in ieder geval. Wanneer ik  dan  het prachtig gelegen kleine wat rommelige huisje aan de baai betreedt dan doet me dat wat. Ik heb er zeker 10 minuten sprakeloos rondgelummeld alvorens iets tegen Ada te zeggen. Ontroerd om te zijn op een plek waar iemand heeft geworsteld met zijn bestaan, zijn schrijverschap, zijn huwelijk, de drankzucht en god weet wat al niet meer. Wanneer we daarna op zoek gaan naar het graf en ik mijns ondanks bij het witte kruishout waar hij en zijn vrouw liggen begraven toch als vanzelf hardop “do not go gentle into that good night, old age should burn and rave at close of day; rage, rage against the dying of the light. (….) ga voorlezen dan haal ik de laatste zin niet meer en slik de emoties weg.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *